2e Dorp met Vaart-loop II

Na bijna 4 maand weer een 10k waar ik veel zin in had. Nieuw Amsterdam een klein plaatsje bij Emmen, daar mocht het gebeuren. Mijn progressie richting Rotterdam en het fenomenale avontuur daar maakten mij PR op de 10 (34:52) enigszins beschamend. In Haren liep ik de tweede helft van een halve marathon zelfs een officieus PR. Dat kan natuurlijk niet. Het was tijd om dat smetje van mijn blazoen te vegen.
 
Het enige vraagteken bij een super tijd was of ik al goed genoeg hersteld was van de marathon. 3 week rust gehouden met niet meer dan 15-20km laag tempo (wel wat intervallen) per week (onwennig) was zeker voldoende. Maar was ik daardoor niet teveel snelheid kwijt? Of in de training naar Rotterdam waar ik bijna nooit meer in het rood trainde, kon ik dat nog wel aan? Uit pure angst om "te weinig" gedaan te hebben had ik de dag van tevoren mijn losloop iets te hard gedaan. Dit merkte ik bij het inlopen al, benen voelden wat zwaar, hartslag te hoog voor inloop tempo. Tsja, het ongedaan maken kan niet. Dus gewoon vol gas en kijken waar het schip strand. 
 
Het parcours is relatief snel, niet heel veel bochten en de bochten die er zijn, zijn niet scherp. Goed op snelheid te doen. Tussen km 6 en 8,5 zit wel zandpad. Dit remt dus wel wat af. Bij de start buiten Saffira en Joost Hindriks geen bekende gezichten. Joost liep de 5, dus ik weet al snel dat het alleen lopen wordt. Direct na het startschot schiet ik weg, maar omdat ik weet dat ik vaak te hard start houd ik ook meteen wat in. De eerste km komt in 3:16, maar ik weet niet of ik dit moet geloven. Het km-bordje stond al eerder, bij doorkomst 2:54 (achteraf bleken de km 1-6 bordjes verkeerd te staan, 7-9 stonden wel goed), waardoor ik een beetje van slag was. De zware benen gingen helaas niet weg en ik liep vanaf km 2 dan ook vol in het rood, ook nog eens tegen de wind in. Als de 5e km dan wat doorkomt in 3:29 besluit ik nog een keer het gas erop te zetten. Lukt dat niet dan moet de 33'er maar een andere keer. Gelukkig draai ik dan met de wind in de rug richting de finish en het lukt me om de paces rond de 3:20 te houden. Maar absoluut niet makkelijk! Gedachten over tempo laten zakken spoken elke stap door mijn hoofd... Ik denk aan Rotterdam, als ik dat kon "is zo'n stukkie toch niets?" 
Als ik langs het kanaal richting de finish sprint pers ik het laatste beetje er nog uit en met snot voor de ogen passeer ik de finishlijn... 33:18! Volgens de calculatoren hoort bij een 2:34:09 marathon een 10k van 33:20, klopt dus als een bus.
 
Op naar Gieten, het leven van Arjan moeilijk maken ;). Een ding heb ik hiervan geleerd. Meer op 10k tempo trainen, ik vond het moeilijk constant te lopen op 18 km/h. Ohja, en niet meer de avond voor een wedstrijd lopen!
 
Henk

Top