Bommen Berendloop

Het is vandaag 444 jaar geleden dat het leger van Bernhard von Galen, de bisschop van Münster, zich noodgedwongen terugtrok uit Groningen. Van zijn 24.000 man tellende leger was nog maar de helft over. Tot 1559 behoorde Groningen en De Ommelanden tot het bisdom Münster, dus hij vond dat hij er aanspraak op kon maken. Dit alles speelde zich af in 1672, en het was deze dag in dat jaar, dat Groningen standhield. Het Gronings Ontzet dus, en dat vieren wij vandaag. Deze bisschop was erom bekend dat hij gebruik maakte van de meest moderne wapens, namelijk door bommen met behulp van kanonnen verwoestend binnen de stadsmuren te knallen. Hij kreeg daardoor de bijnaam Bommen Berend.

Wie had toen kunnen denken, dat ik een halve marathon zou lopen tijdens een loopwedstrijd die vernoemd is naar deze bisschop? De Bommen Berendloop in Groningen maakte zich vandaag alweer op voor zijn 14e editie. De aangeboden afstanden zijn 4 mijl, 10 kilometer en de halve marathon. In totaal doen er 1100 lopers mee. De start en de finish is op de atletiekbaan van Groningen in Stadspark. Het parcours van de halve marathon loopt via typisch Gronings landschap naar Peize en terug en deze wedstrijd begint om 12:00 uur.

Ik ging van huis en wilde er rond 11 uur zijn. Ik verwachtte een droge, hete dag. Ik ging niet voor een toptijd, maar wel gewoon voor een tempoloop in het kader van marathonvoorbereiding en natuurlijk voor het scoren van een mooie medaille. Vanaf station Groningen besloot ik naar de atletiekbaan te lopen (ongeveer 3 kilometer). Niks is zo verradelijk als het weer en het begon dan ook pijpenstelen te regenen. Dat had ik niet verwacht! Maar wel lekker! Toch regende het zo hard, dat ik onderweg meerdere keren ging schuilen. Had ik maar de bus genomen...

Eenmaal daar aangekomen was het inmiddels half 12 en op de atletiekbaan waren de jeugdlopen in volle gang. Er zat ook enthousiast publiek; een paar honderd man die uit zijn dak ging als er een jongen of meisje de finish passeerde. Ik ben er tussen gaan zitten en heb daar mijn startnummer opgespeld. Wat een geweldige sfeer hing daar. Vanwege de vele stortbuitjes was het programma iets aangepast en moest ik een half uur langer wachten tot de start. Om kwart over 12 werd het droog en gelijk snikheet.

Om half 1 klonk het startschot. We maakten eerst een rondje over de atletiekbaan. Wat loopt dat lekker zeg, zo’n baan! Daarna liepen we nog een kilometer beschut door het stadspark, totdat we op een lange kale weg terecht kwamen die ons uiteindelijk naar Peize zal leiden. Mijn paces stelden me erg teleur, maar ik voelde aan dat ik niet harder kon gaan. Dit is gewoon mijn duurvermogen op dit moment. Amsterdam is nog ver weg en dan zijn de omstandigheden sowieso beter.

Vanaf de tweede kilometer liepen we onbeschut in een warme zon. Een frisse windvlaag was er ook niet. Wat wel heel erg hielp, was dat er iedere twee kilometer een water-/sponspost was. Dit is lekker, maar het kost ook veel tijd en energie.

Een man sjokte vanaf de start achter mij aan met zware stappen. Ik besloot hem er na 2 kilometer langs te laten en hij nam al snel afstand. Ik dacht bij mezelf: ik pak je later nog wel! Zijn maximale voorsprong was 200 meter en uiteindelijk na 12 kilometer pakte ik hem inderdaad. Na 16 kilometer kon ik mijn paces echter niet meer vasthouden. Mijn passen werden kleiner. Ik kwam de man met de hamer tegen en dat kwam door energietekort. Misschien had ik gelletjes mee moeten nemen. Maar het was ook gewoon erg warm. Ik had het zwaar. Toch werd ik door niemand ingehaald, ik was niet de enige die het moeilijk had.

De laatste kilometers gingen langzaam voorbij, maar toen ik na 20,7 kilometer de baan weer opkwam met het enthousiaste publiek, waar ik nog een rondje moest lopen, vond ik mijn energie weer even terug. Wat een geweldig slot van een enorm zware race. Normaal kom ik nog wel eens wat onverschillig over de finish, maar nu was ik blij. Ik was gesloopt, maar met beide handen in de lucht passeerde ik de streep om een zeer mooie medaille in ontvangst te nemen. Mede dankzij het publiek voelde dit als een overwinning. De eerste 4 km en de laatste 4 km heb ik rond de 5:00/km gelopen, de rest constant op 4:44/km.

Mijn tijd was zeker niet scherp (1:42:08, 18e van de 219), maar ik heb constant gelopen en de hitte getrotseerd. En ik heb voor het eerst meegedaan aan de Bommen Berendloop en dat is niet de laatste keer. Wat een gezelligheid!

Simon


Top