Dwingelderveld loop

Het was nog geen twee maanden geleden dat ik zei dat ik nooit een halve marathon zou lopen. Veel te ver. Toen ik begon met hardlopen liep ik rondjes van 5 km, met moeite, en liep de rondes vaak niet uit. De keren dat ik verder liep waren wedstrijden van 10 km. Die liep ik ook altijd moeiteloos uit, maar om mij te motiveren in een training was knap lastig.

Rondom Zernike, vlakbij mijn huis, heb ik een paar mooie routes gevonden om hard te lopen en ik loop nu iedere keer een ronde van 10 km. Meerdere keren per week, het gaat steeds makkelijker.

Halverwege oktober zat ik met Jan-Willem in de trein. Op verzoek van Maarten hebben wij ons ingeschreven voor de halve marathon van Dwingeloo. Ik wilde toch een keer een tijd neerzetten en ach, dan loop ik wel wat langzamer dacht ik. Het is een prachtige omgeving dus genieten maar.

Jan-Willem wilde zijn tijd verbeteren van Londen en Leeuwarden; hij liep beide keren rond de 1:50:30 en het PR van Maarten lag op 1:50:00, gelopen in Malmö. Voor mij was het de ontgroening.

Mijn voorbereiding was als volgt: ik liep in oktober ruim 100 kilometer, waarvan drie keer een 4 mijl, een ronde van 11, 13km en 16km en vijf 10 kilometers. Dat heeft geholpen. Roken kan ik nog steeds niet laten, maar mijn conditie is top. Voor de Dam tot Dam loop in september was ik hartstikke zenuwachtig; ik begon toen te langzaam en vanwege de drukte kon ik niet in mijn ritme komen.

Vrijdagavond heb ik een flinke lading lasagne naar binnen gewerkt. Zaterdagochtend heb ik nog een kant-en-klaarlasagne in de oven gegooid en in de trein naar Hoogeveen opgegeten. Ik had drie blikkies energydrink mee genomen en opgedronken in het laatste uur voor de race. Maarten en JW pikten mij op in Hoogeveen.

Eenmaal in Dwingeloo aangekomen, de auto geparkeerd bij het Planetron, was ik zeer relaxed. Het was een beetje fris; maar ja, dat ben je na 2 km wel weer vergeten dacht ik. De wedstrijd begon; ik had geen audiobegeleiding van Runkeeper. Waarschijnlijk het geluid uit ofzoiets.

Ik ben maar gewoon gaan rennen op de snelheid die ik gewend ben; een pace van rond de 4:30 dacht ik. Dat bleek achteraf iets sneller te zijn. Ik heb niet een keer boven mijn kunnen gelopen. Het ging gemakkelijk. Onderweg heb ik niet één keer gedronken en ik had ook geen gelletjes mee. Wat een prachtige omgeving is dit zeg. Ik heb veel om me heen gekeken. Er werd je onderweg nauwelijks verteld hoeveel km je al had gelopen dus alles moest op gevoel.

Van te voren werd ik gewaarschuwd voor de man met de hamer. Nou, die heb ik niet gezien of gevoeld! Ik versnelde zelfs op het eind nog iets.

Toen ik uiteindelijk de finish overkwam en mijn Runkeeper stilzette, had ik verwacht dat ik wel onder de 1:35:00 had gelopen. Dat bleek uiteindelijk 1:31:34 te zijn! YES! Heerlijk. Ik wist wel dat de route 100 meter was ingekort vanwege werkzaamheden en ik moet eerlijk zeggen dat alle gemeten afstanden van de deelnemers rond de 20,7 en 20,8 km ligt; dus ik vermoed dat de route misschien wel 400 meter te kort was. Mijn gemiddelde pace volgens Strava lag op 4:26, en volgens de officiële uitslag op 4:20. Dat loop ik ongeveer op de 10km dus dat lijkt me wat optimistisch. Ik denk dat al met al je misschien 1,5 minuut bij mijn tijd op moet tellen voor een realistisch beeld en dan zou ik iets boven de 1:33:00 zitten. Ook daar had ik direct voor getekend van te voren!

Maarten Jan-Willem heb ik vanaf start niet gezien, maar ook zij hebben volgens mij genoten van het parcours. Volgend jaar weer, was het eerste dat Jan-Willem zei. Beide liepen ze een PR. Maarten liep 1:47:25 en Jan-Willem liep 1:48:38. Het doel van Maarten van te voren was om het PR van David te verslaan (1:49:17) en dat is beide ruimschoots gelukt.

Een geslaagde dag met persoonlijke records die niet gemakkelijk te verbreken zijn!

Simon


Top