Halve Marathon van Bovensmilde

Henk wilde graag een hardloopwedstrijdje in Bovensmilde doen. "Want", zei Henk, "het is een supersnel parcours, met in het begin een lusje en daarna 4 lange rechte stukken." Aangezien er bij de wedstrijd ook een 10km en een 4 mijl parcours werd aangeboden, kon Henk dan zijn PR op de 10km aanvallen (hij wil een 32'er klokken, de gek).

Dit klonk zo veelbelovend, dat Jan-Willem en ik ons hebben laten overhalen om ons ook in te schrijven. Tegen beter weten in, want we hebben zondag ook een 4 mijl wedstrijd op het programma staan in Hoogeveen/Zuidwolde. Jan-Willem wilde de 4 mijl vandaag lopen, ik koos voor de 10 kilometer.

Aangezien wij (alle leden van team 450) juli hebben gebombardeerd tot de maand dat we veel kilometers willen maken en ik wel weer een keertje een halve marathon wilde lopen, hebben Jan-Willem en ik de inschrijving om laten zetten naar de 21 kilometer. Dat was niet zo'n heel goed idee. Jan-Willem had last van zijn schenen en ik... tja, ik ben geen mooi-weerloper. En warm was het. Het waaide bovendien hard en het deelnemersveld was niet groot. Om in je eentje dan een lang recht stuk te gaan lopen met wind tegen is geen pretje.

We waren er op tijd en de voertaal was Fries. De organisatie werd door SV Friesland gedaan en dat was daar te merken. "Mooi waar no? Bietsje warrum wol hjer. Te hiet foar te rinne. Wurt hjoen neat, tink" enzovoorts. We haalden de startnummers op, maar we hadden geen chip! Bij navraag werd mij verteld dat het handgeklokt gebeurt, prima. Ook werd mij verteld dat als SV Friesland een wedstrijd organiseert, de afstanden wel eens te lang of te kort kunnen zijn. Nou, het parcours bestond uit een lusje, een kleine ronde (om 4 mijl vol te maken) en een grote ronde (voor de 10 km). De halve marathon deed het grote rondje een keer en daarna twee keer het kleine rondje. Vervolgens werd de start uitgevoerd een eindje van de startstreep voor de 10k en HM. Al met al is daar door iemand goed over nagedacht en de afstanden klopten wat de 10k en HM betreft perfect. Hulde! Iedere 2 kilometer ongeveer een drankpost en een mooie medaille achteraf, altijd goed.

Onderweg naar de start werden wij voorbij gesneld door een dame die ik meteen herkende en ik tikte Jan-Willem aan.. is dat niet Vanessa Gosselink, die in Florida woont en daar de wedstrijd won met Henk? Dat klonk wat onnozel, maar het was zo! Henk, je krijgt nog de groetjes! In haar zoektocht naar windvangers vertelde ze ons dat ze een rustig trainingsrondje ging lopen op 1:25-1:27. Toen ik haar vertelde dat we dan ver achter haar zouden lopen, liep ze snel door en een halve kilometer verder kwam ze Henk tegen. Wij stonden op dat moment in het startvak toen opeens het startschot klonk, 4 minuten te vroeg. Na 400 meter snelde ze ons alweer voorbij......

We begonnen rustig op een 4:36 pace. Langzamer dan dit moet ik ook niet lopen, zei ik tegen mezelf. Dus ik gooide het ritme iets omhoog. Jan-Willem zei dat zijn horloge 4:50 pace aangaf dus dat dat waarschijnlijk niet klopte. Ik vond dat ook wat gek, maar toen ik op mijn horloge keek en ook 4:50 zag staan wist ik genoeg. Dit wordt geen goeie dag. Uiteindelijk heb ik alleen maar paces van rond de 4:50 gelopen. De wind tegen en de felle zon waren voor mij funest en dit was een zware race. Jan-Willem kon mij tot kilometer 15 goed bijhouden, maar daarna werd zijn blessure te hevig en besloot hij het niet te forceren. Totaal onnodig ook, want de tijd was toch al niet goed. We zijn uiteindelijk vooral heel tevreden dat we hem hebben uitgelopen en die kilometers kunnen we er weer bijtellen.

De eerste vier lopers van de 10 kilometer wedstrijd hebben ons uiteindelijk ingehaald (de start was 5 minuten later) en zo wisten wij tijdens de wedstrijd al, dat Henk ver voor liep op de rest. Hij heeft weer een wedstrijdje gewonnen en deed dat nu in 33:26. Volgens eigen zeggen ging hij niet voluit, want een 32'er zat er door de omstandigheden toch niet in. Zeer knap. Ik rende ver onder mijn kunnen naar 1:42:30 en Jan-Willem kwam zelfs pas na 1:50:00 binnen. Dat gaan we volgende keer beter doen.

Gek genoeg werd ons geen watertje aangeboden bij de finish. Maar als redders in nood stonden mijn ouders daar, die ons hebben toegejuichd en ons voorzagen van een heerlijke AA drink. Genieten.

Op de website stond al dat het deelnemersveld altijd vrij klein is hier, omdat het vaak zeer warm is in juli. Logisch ook natuurlijk. Ik heb vooral naar de grond gekeken - ik was een beetje stuk -, maar van wat ik heb gezien was de omgeving zeer mooi. Volgend jaar revanche!

Simon


Top