Halve van Haren

De halve van Haren, in mijn voorbereiding voor Rotterdam de belangrijkste graadmeter voor mijn fitheid. Een maand voor de start op de Coolsingel is dit voor het moment om te kijken waar ik nu sta. Met goede moed maar toch behoorlijk wat wedstrijdzenuwen vertrok ik naar de start van Haren. De afgelopen maanden heb ik volop getraind en bijna alle trainingen waren spot-on en gingen relatief makkelijk af, toch had ik sinds New York enkel een 10-kilometertje in Stadskanaal als wedstrijd in een half jaar tijd. Daarbij was de laatste halve die gelopen heb in Leeuwarden in juni. Bang voor de afstand was ik niet, maar gebrek aan wedstrijdhardheid had ik wel en inschatten wat mijn niveau op de halve is kon ik ook absoluut niet.

Van tevoren had ik gezegd op 1:16 weggaan en hopen op 1:15, maar uitgaan van 1:17. Dat had ik 'sochtends bijgesteld, dat "mietjes-indek-gedrag" ben ik niet Van dus gewoon dood of de gladiolen; 1:15 linksom of rechtsom..! Het is een prachtige dag dus knallen!

Bij de start een aantal bekende gezichten als o.a. Freek Hoolsema en Joost Hindriks. Mijn kansen voor een podiumplek zag ik verdwijnen, maar voor een toptijd (1:15) is het wel mooi wat snelle jongens erbij te hebben. Freek meldde bij de start zijn PR aan te vallen en op 1:12 weg te gaan, het aanbod van hem om de eerste 5 kop over kop op 3:24 weg te gaan was me iets teveel van het goede dus na het startschot liet ik de meters tussen hem en mij vrijwel direct groeien. Achterom kijkend leek in eerste instantie niemand mee te komen, maar gelukkig kwam Joost aanhaken. Na even overleg bleek ook hij voor 1:15 te gaan en met een sterke tweede helft hoopte hij op een 1:14. Elke 500m kop over kop ging lekker. Dat was de eerste 5-6 ook wel nodig, de wind was sterker dan ik verwachtte.

Af en toe keek ik even achterom en op een meter of 100 zat een vrij grote volggroep van een man of 10-15. Het stuk dat Joost en ik dus kop over kop gingen hadden zij een grote groep dus meer voordeel van windvangers. Kansen op een podiumplek schatte ik niet heel positief in, mijn benen voelden niet helemaal sterk en het wind tegen stuk was zwaarder dan ik dacht. Toen Karel-Jan kwam aanhaken en de groep verder achterop raakte groeide mijn kansen wel maar mijn overtuiging was er nog niet. Joost zijn 1:14 doel achtte ik niet haalbaar en Karel-Jan had in Wildervank een sterke eindsprint, dus als hij vandaag kon blijven plakken zou dat nog pittig worden. Bij km 11 liet Karel-Jan echter een gaatje vallen en gingen Joost en ik er vandoor, bij 12-13 voelden mijn benen veel sterker en besloot ik een kleine versnelling in te zetten even wat tempowisselingen erin gooien om te voelen hoe dat ging. 2 kilometers in 3:27 en 3:28 gingen vrij makkelijk en hiermee ook meteen Joost gelost die bleef consolideren op 3:35-3:37.

Toen we daarna echter samenvoegden met de 12,3 lopers begon mijn zoveelste wedstrijd waarin ik mocht slalommen op topsnelheid (4mijl/dam2dam/Appingedam...). Continu uit je ritme gehaald worden omdat mensen niet aan de kant gaan, weg en fietspad verruilen, extra meters maken... Freek met zijn motormuizen waren te ver voorop om daar profijt van te hebben, dus het moest maar. Joost meldde achteraf hetzelfde. Hoewel de benen dus sterk waren en ik van plan was de splits onder de 3:30 te houden vielen er toch een paar hoger uit (3:32-3:34) door het geslalom. Toen we de spoorbrug over moesten begon ik de benen wel te voelen, ook mentaal was het even zwaarder. Het gat met Joost was een meter of 200, dus 30-40 seconden oftewel onoverbrugbaar voor hem. Die tweede plek was wel binnen, waarom zou ik dan nog idioot doen? Toch nog even het gas erop houden mijzelf overtuigende dat een dik PR ook wel iets is om voor te lopen liep ik met een 3:29 de finish over: 1:14:32 netto en een tweede plek op de Halve van Haren. Compleet onverwacht, maar wat een mentale boost voor rotjeknor!!

Henk


Top