Herfstcross Norg

Na de Zevenheuvelenloop kwam Sybren, een van de trainers van Team 4 Mijl, met het lumineuze idee om mij een cross te laten lopen. Normaal staat er op de zaterdagochtend een parktraining, maar door een vol wedstrijdweekend zou die niet doorgaan. Een cross is een goed alternatief om dezelfde trainingsprikkel te krijgen. Hoewel ik totaal geen crosser ben en het eigenlijk afgezworen had, begon het gaande de week toch wel te kriebelen. Waarom ook niet?

Norg staat bekend als een echte cross met alle elementen van een cross; 3 rondjes van 3 kilometer met heuvels, zand, bos en smalle glibberige paadjes. Veel technische delen waar spikes toch wel een voordeel hebben. Noodzakelijk zijn ze niet, maar het scheelt zeker tijd. Nu heb ik in de kast alleen nog 12 jaar oude sprint spikes, dus dat was geen optie. Gelukkig was er iemand in het team te vinden die én dezelfde maat had én niet ging crossen. Dus met spikes afreizen naar Norg.

Bij het ophalen van het startnummer had de organisatie mij met startnummer 1 tot favoriet bestempeld, of dat met opzet was of per ongeluk is nooit helemaal duidelijk geworden. Een ding was wel duidelijk, favoriet was ik niet met Olfert Molenhuis naast me aan de startlijn. Verder was er qua snelle mannen naast Erwin Akkerman enkel de met mij meegereisde maar ook net weer teruggekomen Henk Bakker. Vanwege concurrentie met de Warandeloop was het in de top dit jaar vrij summier. Op papier was ik dus wel zeker van een podiumplek, maar was het hoogste treetje niet reëel.

Dat Olfert torenhoog favoriet is wil overigens niet zeggen dat ik hem de winst zomaar gun. Na het startschot schoot ik weg om de eerste 500 meter ruim op kop te lopen. Daarna kwam Olfert langszij en over het eerste smalle pad bleven we zij aan zij. Niet van mijn lijn afwijkend forceerde ik hem een paar keer over en langs een plas te springen. Bij de eerste heuvel probeerde ik, met succes, een gaatje te slaan door het tempo drastisch omhoog te gooien. Op het rechte eind kwam Olfert door verschil in loopvermogen echter snel weer langszij. De volgende heuvel paste ik dezelfde tactiek weer toe, maar weer kwam Olfert op het vlakke snel weer langszij. De daaropvolgende heuvel kwam ik er niet meer voorbij. Langzaam liep Olfert weg om bij de eerste ronde van 3 kilometer met een gat van een seconde of 4-5 door te komen.

In de tweede ronde werd het gat langzaam aan steeds groter en hoewel ik in de heuvels wel iets inliep, liep Olfert op het rechte eind makkelijk weg. Het klasse verschil was, zoals verwacht, duidelijk in mijn nadeel. Bij de doorkomst naar de derde ronde was het gat dan ook gegroeid naar een meter of honderd. Achterom kijkend was er niemand achter me en hoewel ik het tempo hoog probeerde te houden om - voor het onwaarschijnlijke geval dat Olfert in zou storten - er wel bij te zijn, zakte de motivatie om echt diep te gaan wel wat weg. De heuvels nog een laatste keer aanvallen, poeh dat kostte kracht, en dan lachend de finish over.

9k in 30.40 door het bos, eigenlijk ook een best nette tijd. De bij Niek Blikslager (credits) ingewonnen tactiek van aanvallend lopen pakte redelijke goed uit, maar zoals verwacht was ik geen partij voor Olfert. Voor een eerste cross in 14-15 jaar wel blij met het resultaat en eigenlijk is het door het bos sjezen best geinig. Je niet constant bezig houden met tussentijden en tempo's maar gewoon op gevoel lopen en op klassement - hoewel dat laatste nu slechts de eerste 2k gebeurde - heeft ook wel wat.
Op naar volgende cross? Ach waarom ook niet. Voor een paar tientjes een paar goeie spikes kopen (vrij essentieel) en gewoon doen.

Voor de crossers van Wierden (Simon, Jan-Willem, Carsten), geef het nog een kans. Het is oprecht geinig en ook nog eens een goede trainingsprikkel! ;)

Henk


Top