Ladiesrun Groningen

Daar sta je dan, op de Grote Markt in Groningen, omringd door 19 vrouwelijke collega’s. De één nog rozer dan de ander. Het enige wat niet roze is aan sommigen, including me, is het knalgroene Avebe-shirt.

Het is 12 juni 2016, klokslag half 1. De zenuwen beginnen toch wel wat te komen. Vandaag heb ik namelijk een missie. Met 19 collega’s loop ik de Ladiesrun in Groningen voor Pink Ribbon, een organisatie die zich inzet tegen borstkanker. Dankzij onze werkgever staan we met maar liefst vier propvolle bedrijventeams aan de start. Voor deze run hebben we met z’n allen een donatiepagina geopend. Eén van mijn collega’s vond het lollig om daar een weddenschap aan te hangen. Hij zei: 'Rowan, ik doneer €20,00. Wanneer jij onder de 22:30 loopt, blijft de donatie van mij. Lukt je dat niet, betaal je mij die €20,00 terug.' Even voor de duidelijkheid, het gaat hier om 5km, dus 4:30 per kilometer. Het snelste wat ik tot nu toe heb gelopen was 5 mijl met de Cascaderun met 4:35 per kilometer.

Dus kon ik dat eigenlijk wel? 4:30 is best hard. Maar goed, de Cascaderun was natuurlijk wel 3km langer. En deze keer maak ik niet de fout om vlak van tevoren een broodje te eten. Dus wie weet gaat het lukken...

Als bedrijventeam hadden we toegang tot de VIP tent op de Vismarkt. Het moet gezegd worden, het was goed geregeld. We kregen allemaal een bandje waardoor we er in en uit konden lopen. In de tijd waren hapjes en drankjes, leuk voor na de tijd, want ik had immers geleerd dat je voor de tijd vooral niet moet eten.

Rond 13:00 was de uitreiking van het binnegehaalde donatebedrag aan Pink Ribbon. Van de ruim €13.000,- had Avebe maar liefst €8.000,- opgehaald. Daarom mocht Avebe de cheque uitreiken. En omdat ik een groot gedeelte van de run binnen het bedrijf had geregeld, mocht ik met de HR Director het podium op. Superleuk!

Na de uitreiking was er een warming up. Nou, dat hebben we geweten. Staat daar een bloedfanatieke stuiterbal op dat podium ons te rekken en strekken. Ik was kapot.

Iets voor half 2 konden we naar de start. Samen met 2 snelle collega’s ben ik iets eerder uit de warming up gelopen om bij de start zo ver mogelijk naar voren te dringen.

En dan klinkt om 13:30 het startschot. Honderden roze vrouwen beginnen aan hun 5km. Doordat ik zo ver vooraan stond, was ik vrij snel weg. De eerste  twee kilometer gingen als een speer. Daarna kwamen er wat bochtjes in het parcour, de derde kilometer had ik wat last van een afzakkend tempo. We renden 2 rondes van 2,5km. Ik was zo bezig met hard lopen, dat ik niet eens heb gezien wat mijn doorkomsttijd was. Zodra ik zag dat ik km 3 was afgezakt, heb ik mezelf streng toegesproken. Ik had nog maar 2 kilometer om mijn doel te bereiken, onder de 22:30 finishen. Wat er daarna is gebeurd is een raadsel, maar ik ben die laatste 2 kilometer doorgevlogen. Vlakbij de finish keek ik op de klok, die gaf 21:48 aan. Met een laatste eindsprint ben ik uiteindelijk gefinisht in 21:54.

Doel ruim behaald al zeg ik het zelf.

Terug naar de VIP tent, deze stond aan de finish, dus ik kon op mijn dooie gemak al mijn collega’s over de finish joelen aangezien ik de eerst gefinishte Avebe’er was. En nu was er tijd om te eten. Heerlijk! Hapjes, zonnetje en Radlers. Topmiddag.

En als kers op de taart een Avebe team op de eerste plek en op de derde plek. Iets om heel erg trots op te zijn.

Rowan


Top