OHB Loop

Na maanden en maanden trainen nadert de grote dag. Om te voorkomen dat hij als laatste moet starten, waar hij toch wel tegenop keek, wilde Koen nog een 10k kwalificatieloopje doen. Henk was daar ook nog wel voor te porren, de OHB ligt slechts luttele meters van de voordeur af dus een ideale thuiswedstrijd. Na het succes van de Singelloop ook hier maar eens kijken of er nog een leuk PR in zit. En naast Koen als debutant op de 10 was ook Rowan te porren voor een 10 kilometer door de Groningse Oosterhogebrugwijk.

Met een goede voorbereiding gingen de drie richting de startlijn. "Goed" mag voor mij en Rowan ook goed genoemd worden, Koen heeft daarentegen een hockeyweekend met genoeg pilseners achter de kiezen dus voor hem mogen de aanhalingstekens blijven staan. Bij de start van het rustige loopje bleek dat de zelfverklaarde aartsrivale, Yasmin Hillebrink, ook aanwezig was en de 10 kilometer ook zal afleggen. Ideaal voor een goeie tijd zo'n haas.

Het weer was goed, niet te warm, niet te koud. Een klein zuchtje wind en een lekker halfbewolkte lucht. Het parcours bestaat uit 2 rondes. Omdat het zo'n kleine wedstrijd (relatief) met 100 deelnemers was, startten de 5k en 10k gelijk. Daardoor toch wat geduw en getrek bij de start, maar spectaculaire valpartijen blijven uit.

Na een lekkere warming up werd het startschot gegeven door niemand minder dan Neerlands 800 meter afgezant voor het WK in Peking, Thijmen Kupers. We schoten weg, direct in een kopgroep met 4 mannen. Het tempo lag hoog, vrij snel moest één van de mannen zich dan ook laten afzakken. Yasmin, de haas van Henk, was nergens te bekennen. Een andere strategie? Langzame starter? Zeg het maar. De loop werd dus anders dan gedacht. Uit de kopgroep liep na een kilometer toch echt iemand weg, niet bij te houden. De andere twee, nog steeds net boven het comfortabele tempo lopend voor mij, hielden stug vol. Kostte wat het kost in het tempo meelopen is het devies. 4e worden is geen optie. Als de afstand 4k nadert gaat het tempo verder omhoog, op naar de tweede ronde. Dan, uit het niets besluiten twee zodanig te versnellen dat ik ze moet laten gaan. Er moet immers nog een ronde gelopen worden, doodgaan kan over een paar kilometer wel.

Bij het passeren van de start-/finishlijn ineens een fietser voor Henk. De voorfietser. De hele kopgroep liep de 5k. Snel achterom kijken, Yasmin is de eerste loper achter Henk. Er zit een meter of 200 tussen. Geen gevaar. De tweede ronde gewoon lekker lopen dus, wel hard uiteraard. Een PR zit er dik in. En niet te vergeten: Ik loop dik EERSTE!!!

Dan na 9km op het horloge kijken, nog even wachten met de eindsprint. Die komt bij 9,5 wel. Maar dan wat geks. De hoek om rennend is daar ineens de finish?! Veel te vroeg! De tijd staat op 34:02?! De benen waren goed en het tempo hoog. Maar een 34 blank?! Dat kan niet waar zijn. Door de organisatie werd gezegd dat het parcours inderdaad 200 meter te kort is, 100 per ronde. Dat zou een 34:40 betekenen. Alsnog veel te snel. De horloges geven ook verschillende afstanden aan, variërend van 9,47 tot 9,61.

Dan maar wachten op Koen en Rowan, misschien is uit hun tijden af te leiden wat de afstand is. Na luttele minuten komt daar ineens Koen het hoekje om sprinten, kokhalzend, zwaar, moeilijk, maar wel in een tijd van 42 minuten. Als Rowan dan slecht 4 minuten in een tijd van 46 minuten ook de finishlijn overkomt is er nog steeds geen duidelijkheid over de daadwerkelijke afstand. Er ontstaat een grimmige sfeer in de app-groep, terechte verbazing over de gelopen tijden. Wat te doen met het klassement? Iedereen, ook de deelnemers, zijn het erover eens dat deze tijden leuk zijn maar niet opgenomen kunnen worden in welke lijst ook. Pronken met een PR van 34, 42 en 46. Je zou jezelf voor de gek houden.

Laten we deze loop qua tijden maar vergeten, wat wel de boeken in gaat is de podiumplek, de hoogste trede wel te verstaan, van ondergetekende. Een mooi douchepakket (stille hint van de organisatie?) mag meegenomen worden als prijs!

Tot in Winschoten!

Henk


Top