Saucony Egmond Halve Marathon - M

De halve van Egmond, geroemd en berucht. Find your strong was het devies. Nu is ons sterke punt niet op tijd komen, dus twee startvakken later dan gepland gingen wij van start en konden we op zoek naar onze echte 'strong'. Ik vond hem op het strand, heb daar heerlijk gelopen, genietend van het uitzicht over zee en genietend van hoe lekker ik liep, de een na de ander inhalend. Ik probeerde me in te houden, want er werd gewaarschuwd voor kapot lopen op het strand. Naar mijn idee ging dat goed. Het ging niet 'echt' hard, maargoed, het is strand. Normaal lig je daar te bakken in de zon.

Even later verlieten we, met een pittige klim door het mulle zand, het strand. Op naar de duinen. De duinen waren niet echt mijn 'strong', niet dat ik me niet goed voelde, maar het was er zo druk, de 3 doldwaze dagen van de bijenkorf zijn er niets bij. Hinkelend en huppelend als bambi probeerde ik via de struiken en stukken heide mensen in te halen, maar nogmaals, daar ligt niet mijn 'strong'. Ik verwacht overigens dat dit voor niemand het geval was . Pas vanaf kilometer 12 werd het iets rustiger, maar pas vanaf 15 kilometer kon ik ook een beetje gebruik maken van de straat. Vanaf kilometer 16 liep ik echter al op het tandvlees, ach, toch weer 1 kilometer lekker kunnen hardlopen. Goed, nu was het dood of de gladiolen, verstand op nul, deurdonderen...er zijn vele mogelijkheden om het glorieus te beschrijven, gelukkig voelt het achteraf ook zo.

Toen ze echter een kilometer voor het einde nog een flinke helling op de route gepland hadden was er weinig glorieus aan mijn loopstijl af te lezen. Ik denk dat stoempen het beste beschrijft hoe dit er uit gezien moet hebben. Gelukkig was het dus ook nog maar een kilometer en was het dus niet meer deurdonderen, maar volhouden geworden. Nog een paar honderd meter en daar was de finish al in zicht, als een soort bedevaartsoort die aan de horizon verscheen. Wat heerlijk. Het is een tijd geleden dat ik zo diep moest gaan voor een hardloopwedstrijd, maar nu een paar dag later kan ik er mooi op terug kijken. Met 1:33:42 een mooie tijd en een PR! Vandaag minder spierpijn dan verwacht, alleen die drukte blijft een ding, daar zullen ze toch echt wat aan moeten veranderen. Voor de rest weer een mooie run, met z'n 5en van 450, ook Maarten Thalen was van de partij.

Achteraf nog ff geproost op de medaille, alleen waar was Maarten Thalen heen?

Michel


Top