Sportweekend Team450

Nu de grote wedstrijden er aan zitten te komen voor velen van ons loopt Team450 zijn rondjes en wedstrijden volop in het weekend. Het was feest dit weekend, Rowan liep op zaterdag een halve marathon in Stockholm. Een groot deel van de rest van Team450 liep de traditionele rondjes in Winschoten tijdens Run Winschoten, het jaarlijks terugkerende evenement dat velen van ons inspireert en met name bewondering doet groeien in de richting van de ultralopers, mensen die meer dan 42.195 meter in hun eentje afleggen.

Run Winschoten
In Winschoten kun je kiezen voor 50K of 100K. Zo liep dit jaar ook weer sterkhouder Pascal van Norden mee, de sportman liep in 6:55:10 naar de 1e plaats van het Nederlands Kampioenschap 100K hardlopen en wist zelfs na de race nog in een heel soepel drafje richting het podium te lopen met als klap op de vuurpijl het sprongetje naar zijn eerste stek. Een paar van ons geloofden onze ogen niet. Een ander deel van het team was toch meer onder de indruk van de vrouwelijke winnares van Zweedse afkomst, niemand minder dan Sophia Sundberg. De 33-jarige blonde dame liep in 7:50:13 naar de finish en ook zij oogde nog redelijk fris toen ze voor de laatste keer de streep passeerde. Met de handen in de lucht en wetende dat ze dit keer wel won, vorig jaar liep de Zweedse uit Väsby goud mis tijdens het Zweeds Kampioenschap en moest ze het met zilver doen.

Afijn, Team450 had een titel te verdedigen en Egbert Bakker mocht beginnen met lopen. In een keurig PR liep hij zijn 1e ronde uit en mocht hij direct na zijn aflosser Jan-Willem Maat nogmaals ten tonele verschijnen. Al met al was het in het begin behoorlijk spannend, totdat de snelle jongens het parcours betraden. Henk Kramer en Niek Blikslager liep beiden onder de 36 minuten en het gat was geslagen. We stonden weer waar we hoorden en zochten naar andere doelen. De concurrentie in de bedrijfscompetitie vormde geen bedreiging meer maar na wat rekenwerk kwamen er twee nieuwe uitdagingen boven drijven in het natte Winschoten. Eindigen boven het snelste vrouwenteam en een top-10 notering in het Algemeen Klassement. Het vrouwenteam werd verslagen maar dit ging niet zonder slag of stoot. De stoot die probeerde Simon Teeninga in te halen had alles gegeven en zette Simon nog even aan het werk. Simon pareerde en liep 30 seconden voor de paars-roze dame over de eindstreep. De dame in kwestie verliet het parcours overigens per rolstoel, die had inderdaad alles gegeven. Naast deze uitdaging presteerden we het ook om op een 9e plek te blijven, zowel de vrouwen als BUVOVV wisten het gat met Simon niet te dichten. De mannen van Staal bleken te snel voor ons en finishten ruim 18 minuten voor ons. Desalniettemin een prestatie van formaat.

Henk liep ondanks een blessure ogenschijnlijk gemakkelijk naar een tijd onder de 36 minuten. Hij bouwt af richting een operatie wegens een zware blessure. "Dit geeft mij vertrouwen om straks weer een 32'er of beter te lopen", jubelde Henk. De grootste verrassing kwam misschien wel op naam van Maarten. Waar Irma haar PR ook aanscherpte met ruim drie minuten, liep Maarten 42:23. Een tijd die wij allen niet voor mogelijk hadden gehouden en waarmee hij Simon passeert in het 2017 klassement. Over enkele weken loopt hij dat marathon van Zagreb. Maarten, je bent in topvorm, vertelden wij hem, waarop hij antwoordde: "Zo voel ik me ook!"

Team450 liep uiteindelijk in 436 minuten en 28 seconden de wedstrijd uit en het gerucht gaat dat er een vergadering is ingelast om de naam te veranderen naar team 420 en te finishen binnen de magische grens van 7 uur.

Singelloop
Simon reisde vorig jaar een dag na de Run Winschoten nog af naar Arnhem om daar de Bridge to Bridge te lopen, een prachtige loop met lange stukken langs de Nederrijn. Jan-Willem liep dezelfde dag in Enschede deze Singelloop.

"Ik vind het leuk om overal een beetje sfeer op te snuiven en soms moet je kiezen. Jan-Willem en ik besloten om samen mee te doen in Enschede. De lengte van het parcours is 5 Engelse mijlen, dus het heeft dezelfde afstand als de Cascaderun en Viaductenloop en waar we ook een klassement van bijhouden. Jan-Willems persoonlijk record liep hij hier vorig jaar, 36 laag en mijn record liep ik dit jaar op de Viaductenloop, 34 half. Het is een snel parcours, Jan-Willem legde mij uit dat de eerste helft qua hoogte opliep en de tweede helft afliep.

In Enschede aangekomen volgden we vanavond het station het geluid van de speaker. Deze wandeltocht duurde ongeveer een kwartier. Eenmaal daar aangekomen viel mij direct op dat alles heel groots werd aangepakt. Het start-finishgebied was een groot festivalterrein en het sfeertje zat er goed in. Het was gelukkig ook warm. Voor het lopen wat minder, voor het wachten wel lekker. De Singelloop kent een Zandloperstart, net als bij de Zevenheuvelenloop. De massa wordt uitgedund door een vernauwing in het parcours vlak voor de start, zodat je elkaar niet teveel in de weg loopt. Helaas werkte dit door het grote aantal deelnemers niet erg goed, dus een trage eerste kilometer moest je maar voor lief nemen. Eigenlijk was dit een wedstrijd waar je helemaal niet voor een PR moet gaan, maar lekker moet genieten en de kindertjes aan de kant moet highfiven.

Na ons succes in Winschoten en vooral de afterparty was het lastig om elkaar op te peppen om snel te lopen. Daar zijn we sowieso niet zo goed in, elkaar oppeppen. Meestal doen we het lekker rustig aan. Maar als je eenmaal 20 meter hebt gelopen, wil je gas geven. Zo gaat dat. Jan-Willem kan sneller lopen dan ik, dus die moet ik in het begin vaak laten gaan. Zo ook nu. Na twee kilometer haal ik hem echter weer bij. Hij heeft last van de lies en durft niet voluit te gaan. Ik loop voor hem uit, maar ik kan niet meer. Verschrikkelijk! Waarom wil ik altijd zo hard mogelijk, vraag ik mezelf af. Volgende keer ga je gewoon lekker rustig aan lopen, zeg ik tegen mezelf. Na 4 kilometer haalt JW mij weer bij. Hij vraagt hoe het gaat, maar ik kan niet praten. Te hoge hartslag. We spreken elkaar straks wel, zeg ik. Jan-Willem zegt dat hij wat rustiger aan gaat doen en wenst mij succes. Het was dit moment dat ik ging versnellen. De eerste kilometers had ik op 4:30/km gelopen; dat was vorig jaar nog mijn halve-marathontempo, maar nu ging ik voor mijn gevoel daarop stuk. Ik liep op de 8 of 10 kilometer doorgaans paces van 4:10-4:20, daar kan ik nu alleen nog van dromen.

Maar ik ging dus tegen mijn verwachting in versnellen! De laatste kilometers gingen opeens weer lekker. Ik zat in mijn ritme. Paces van 4:11, 4:10 en 4:08 volgden elkaar op en zo eindigde ik met een zwaar negatieve split (tweede helft sneller) toch nog onder de 36 minuten (35:45). Dat had ik vantevoren juist als doel gesteld. Jan-Willem volgde anderhalf minuut later en had de race fluitend uitgelopen. We hebben nog ongeveer anderhalf uur nagezeten met wat pilsjes; een mooi loopje in een mooi stadje! Later realiseerde ik me dat we dus wat omlaag liepen. Maar dat maakt niet uit, ik kan mezelf heel goed voor de gek houden. Dat ik langzamer loop komt door overtollig gewicht. Voor Jan-Willem en mij is de Athene marathon nog twee maanden wachten, dus we hoeven ook nog niet in topvorm te zijn. Volgend jaar wordt het weer kiezen tussen Arnhem of Enschede. Beide runs zijn mooi. Enschede is leuker om samen heen te gaan vanwege het festivalterrein, Arnhem is in je eentje mooier. En anders laat ik het afhangen van de te verdienen medaille."

30K van Amsterdam-Noord
Ook een dag later liep Maarten zijn 30K training in voorbereiding op zijn marathon in Zagreb. Hij koos er voor om een wedstrijd te lopen, handig met verzorging, zowel massages als eten en drinken worden allemaal geregeld. Lekker op je klokje kijken en je tempo's of schema lopen. Dat ging hem goed af.

"Ik had mijn Garmin Forerunner geinstrueerd om hem in drie delen het parcours door te loodsen. 10k in 5:20, 10k in 5:05 en 10k in Marathontempo. Hoewel het eerste tempo eigenlijk net iets te langzaam is voor mijn gevoel heb ik me keurig aan het schema gehouden. Goed om de benen soepel warm te lopen, ik had immers een dag eerder nog 10K in Winschoten gelopen op een behoorlijk tempo. In mijn eerste deel raakte ik al vrij vlot aan de praat met Ties, ik vertelde hem mijn plan en hij was enthousiast geraakt. Na 8K vertelde ik hem dat ik er zo 'vandoor' moest en tot mijn blijdschap meldde Ties dat hij van plan was mee te lopen met mij. Dat ging hem goed af, logisch ook want hij had al eens een marathon in 3:15 gelopen en ondanks dat hij onregelmatig liep kon ik merken dat hij een ervaren loper was. Waar we 20K aan de praat waren werd het vanaf dat moment steeds minder. De laatste 10K was zwaarder en vanaf kilometer 22 was het gebeurd met praten, 8 kilometer wind op de kop, al 22 kilometer in de benen en dan een marathontempo (4:55) handhaven bleek niet heel eenvoudig. Toch voelde ik me goed en mijn hartslag bleef prima hangen rond de 170, een teken dat ik fit ben en dit tempo blijkbaar nog wel even zou kunnen lopen. Moet ook, een marathon is immers 42.195 meter lang. Na 2:33:27 kwam ik binnen en voelde ik me niet verkeerd, veel drinken en rustig uitlopen deed me goed.

Het volgende hardloopweekend staat alweer voor de deur, waar de Dam-tot-Damloop op velen voor ons wacht zondag. Het kan Maarten Thalen en Egbert Bakker niet gek genoeg en ze gaan het parcours tweemaal afleggen om hun lange duurtraining te volbrengen. Ideaal, met verzorging tijdens de run en eventuele nazorg waar nodig. We hebben er zin in!"


Top