StoneCityRun Steenwijk

Al in januari werd reclame gemaakt voor deze run en het marketingapparaat was prima in orde. Mooie website, wekelijkse Facebookupdate, een medaille na afloop en een run door het park van Steenwijk en door het centrum. Prachtig. De organisatie was een beetje gelijk aan die van Hardenberg (misschien wel dezelfde) en die was me zeer goed bevallen. Ik schreef me in en al snel werd het duidelijk dat dit er een was om niet te missen. De voorinschrijving werd eerder gesloten, want dit overtrof alle verwachtingen. Een daverend succes voor deze run, die nog maar voor de derde keer georganiseerd werd.

Ik weet niet of bovenstaande alinea enigszins sarcastisch overkwam afkomstig van mij, maar er stonden dus uiteindelijk net zoveel mensen aan de start als bij de doordeweekse Hippolytusrun van vorige week in Middelstum (ca. 130). Ik snap daar niets van. 

Direct vanuit mijn werk in Delfzijl ben ik die kant op gereisd. In Groningen haalde ik bij de Julia's een Ravioli Pesto Pollo, een mijn meest favoriete maaltijden voor een wedstrijdje. In Hoogeveen stonden mijn ouders met de auto, die wilden graag komen kijken en wilden mij wel vervoeren van en naar Hoogeveen. Perfect! Wat een supporters. Ze zullen het wel zielig gevonden hebben dat ik helemaal alleen was. Peter Vaartjes haakte af nadat het even leek dat hij mee ging doen.

We waren mooi op tijd in Steenwijk, dus kon ik eindelijk doen wat ik al een tijdje wilde doen: een warming-up van 5 kilometer. In een wedstrijd ben ik vaak zeer benauwd de eerste kilometers en kom ik pas na 6 kilometer in mijn ritme. Op deze manier probeerde ik te voorkomen dat de eerste kilometers moeizaam gingen. Vanaf kilometer 2 werd ik alsnog benauwd en dat ging ook niet echt meer weg. Zelfs na de finish was ik nog benauwd en kon ik zat ik alleen maar te hoesten. Waardeloos.

Maar goed, de run zelf. We liepen ongeveer 800 meter, waarna we 4 rondjes van 2,3 km liepen door Steenwijk. Door het centrum, door het park, een steile heuvel op over een dijk, weer steil naar beneden en via veel bochten weer terug naar het centrum. Je kreeg niet echt de kans om in je ritme te komen. Een wedstrijd voor een toptijd lijkt me deze niet. Ik klokte uiteindelijk een tijd van 46 minuten hoog. Het was warm en de heuvels waren een groot obstakel.

Toen tikte een kerel mij aan. "Je moet nog een stukje!". Haha, lachen deed ik natuurlijk. Koekoek. Ik wandelde verder. Maar hij had gelijk, dat realiseerde ik mij toen de rest achter de hekken ook begon te schreeuwen. Ik moest dus nog een stukje. Poe, gelukkig was dit geen scherpe tijd, anders had ik gebaald. Deze komt in de lijst van meest langzaam gelopen races door ondergetekende. 47:04. Gelukkig wissel ik wat langzamere races af met wel weer een goeie tijd dus ik maak me ook geen zorgen. Deze run kan ik weer afstrepen. Volgend jaar misschien wel weer!

Mijn ouders hebben mij op meerdere vlakken zeer gesteund deze week en ook dit is toch wel weer erg handig geweest. Morgen lopen Jan-Willen en ik de 4 mijl in Noordscheschut en ook mijn vader loopt daar mee. Daar ga ik voor een PR (nu 27:56).

Simon

 


Top