Univé Stadsloop Appingedam II

Zaterdag 24 juni had ik op de planning staan om een aanval te doen op mijn pr van 45.00.

Verder was ik ook extra gemotiveerd om het debacle van vorig seizoen te doen vergeten (halverwege geblesseerd uitgevallen). De voorbereiding was goed te noemen, een pasta, de gebruikelijke bullit en aa drink zorgden voor de broodnodige energie. De hele dag op de bank hangen word je ongemerkt toch moe van.

Enfin na de maaltijd stapten Henk, Simon, Rowan en ik in de auto en reden we naar Appingedam, de vroegere hoofdstad van de Ommelanden Fivelingo. Appingedam staat bekend om de keukens die boven het Damsterdiep hangen, de Nicolaïkerk en de jaarlijks terugkerende Kenianen die de wedstrijd winnen. In de hierboven genoemde kerk vond de inschrijving plaats.\

Het mooie aan deze wedstrijd is dat ook niet-atletiekunie leden mogen deelnemen aan de internationale wedstrijd. Na een korte warming up van om en nabij 500 meter stonden we met z'n allen in de stromende regen aan de start van een zeer sterk deelnemersveld. Ik zag mensen in de warming-up sprints trekken waar ik fietsend al alle zeilen zou moeten bijzetten om aan te haken. Maar goed, bescheiden als we zijn starten Simon, Rowan en ik relatief achterin het deelnemersveld, en niet veel later werden wij weggeschoten door de dienstdoende wedstrijdleider.

Gelijk in de eerste km werd het nut van mijn nieuwe Polar m400 mij al duidelijk. De eerste 200m zat ik op een pace van 4.15, terwijl het doel was om met een 4.25 te starten. Ik nam gelijk wat gas terug en kon al vrij snel in een lekker ritme komen van paces rond de 4.25. Dit verliep uitermate goed de eerste 3km en kreeg ik zelfs Simon in het vizier. Ik besloot om wat extra gas te geven en Simon bij te halen met het doel hem ook gelijk te lossen. Na 5km hoorde ik echter nog steeds Simon in mijn nek hijgen en nam hij het heft in handen. Over hijgen gesproken, waar eerder de vergelijking met een lachende Ron Brandsteder werd gemaakt leek dit meer op een hyperventilerende bejaarde die elk moment zijn laatste adem kon uitblazen.

Na 6 km zette Simon flink aan en moest ik helaas lossen. Achteraf gezien heeft de tempoversnelling om Simon bij te halen toch wat kracht gekost. Ondanks dat ik moest lossen werd het gat niet snel groter, ik speelde met de gedachten om weer aan te zetten maar besloot toch om mijn eigen tempo te blijven lopen. Dit ging uiteindelijk prima al waren de laatste 2 km echt enorm afzien. Met name het afzien is iets waar ik erg slecht in ben, vaak ontbreekt de motivatie om door te zetten en stel ik mijzelf gerust met de gedachte dat ik toch maar mooi de eerste 8 km lekker heb gelopen. Dit keer was het anders, mede gesteund door het fanatieke publiek besloot ik alles te geven wat ik in mij had.

Met een mooie eindsprint waarin de laatste 200 m in een pace van 4.05 gingen eindigde ik de race in 44.23 netto. Een pr met een verbetering van 37 seconden! Al met al een heerlijke wedstrijd ondanks de stromende regen en het ontbreken van Maarten Thalen. Zoals jullie ongetwijfeld zullen snappen smaakt dit naar meer en zal ik fanatiek gaan jagen op een sub 44. Maandag trek ik de schoenen weer aan om de 100 km challenge van deze maand te voltooien.

Jan-Willem


Top