Univé Stadsloop Appingedam I

Na het debacle van Leeuwarden heb ik mij volledig gericht op nog een snelle 10 in A'dam. Appingedam in dit geval, niet de bekende hoofdstad van het land, al doet het deelnemersveld daar eerder wel aan vermoeden.

Om enige kans te maken in dit deelnemersveld wist ik dat ik mijn trainingen aan moest passen. Wij Hollanders maken geen kans bij die Kenianen. Waar ligt dat aan? Nou een ding is zeker, zij trainen niet in een vlak koud land. Daar moet de de sleutel liggen, dus na kort overleg met werk kon ik het voor elkaar krijgen een hoogtestage te boeken naar Istanbul. De 100 meter boven zeeniveau is dan wel niet echt een hoogtestage, maar de smog van al die oude diesels brengt het zuurstofpercentage wel drastisch omlaag tot om en nabij het gewenste niveau. Ideaal dus. Daarna, om me helemaal aan te passen aan het Keniaanse regime kreeg ik ook nog de kans om anderhalve week te vertoeven in de Verenigde Sauna van Amerika. Dit afgetopt met een lange nachtvlucht (nog een laatste tikje hoogtestage) was ik er klaar voor! 27:15 is mijn richttijd! Eat that!

Als we dan een uur voor de start in A'dam arriveren begint het tot mijn grote schrik af te koelen tot een 18 graden met een miezer bui. Hoewel dit voorheen mijn ideale omstandigheden waren, was mijn trainingsschema hier compleet niet op ingesteld. Snel besloot ik dus dat een 27:15 alleen haalbaar was op de 8,3 kilometer en hier zou ik dan ook op weggaan.

Tijdens het inlopen liep ik samen met Koen Raymakers, Olfert Molenhuis en de Kenianen een rondje van 3 kilometer. Tot mijn verbazing liep ik doodeenvoudig de volledige 3 kilometer voor de Keniaanse top uit. Ronde 1 is dus alvast voor mij, die pakken ze me niet meer af...

Na zo'n fabelachtige start waar Koen, Olfert en ik de Nederlandse eer op de 3k-warming up hooggehouden hadden kwam nu de B-wedstrijd: de 10k Univé stadsloop van Appingedam.

Na het startschot volgde het bekende geduw en getrek en ik kwam er al snel achter dat ik te sociaal was door te ver achteraan te gaan staan. Na een paar snelle slalomacties wist ik mijzelf echter redelijk te positioneren, al miste ik de aansluiting met de Kenianen hierdoor wel. Mijn plan B, een 27:15 op de 8,3k werd hierdoor dus definitief. Na een redelijke doorkomst op de 5, van ~16:15 leek mijn richttijd ook nog zeker haalbaar. Toen ik echter de 8,3 passeerde in 27:20 had ik geen zin meer. De laatste 1,7 kilometer liep ik dan ook op een zondagochtend tempootje richting de finishstreep die ik passeerde in een 33:10. De B-wedstrijd werd gewonnen door Kenia, maar het belangrijkste van de dag. De 3k-warming up was toch echt voor ons. Zelfs nadat Kenia een klein titeltje pakte, wisten wij het lot te verzegelen met ook nog een winst op de 3k-cooling down. Kenia noteerde driemaal een DNS...

Er had helaas veel meer ingezeten, maar het was niet mijn dag. De extrinsieke motivatie die ik kan halen uit het afserveren van Arjan mistte ik toch echt...

Henk


Top