Vijfhoekparkloop

Vroeg op, helemaal naar Zaandam om daar ‘even’ 10 kilometer te lopen. Maar wel met plezier en nog veel meer goede moed. Het trainen gaat goed en ik ben benieuwd waar ik sta na een aantal weken Breaking3. Ik moest in december dan ook een 10K lopen in 41:40 volgens de trainert, om vervolgens te kijken of de hartslagzones een beetje voldoen.

Afijn. Tijdens de reis naar Nijmegen voor de Zevenheuvelenloop spraken Simon en ik af om de Vijfhoekparkloop in Zaandam te gaan lopen. We vinden het fijn om een wedstrijd te pakken, geeft net wat meer motivatie dan random 10K lopen in de omgeving waar we altijd al lopen. En de support en het competitie-element werken altijd wel mee in de motivatie. Helaas is Simon geblesseerd maar verstandig genoeg om niet te lopen, wel is hij bereid om mee te reizen en support te leveren tijdens de run. Mijn waardering is daarom ook groot, en achteraf bleek ook nog eens dat zijn aanwezigheid onmisbaar bleek  om op tijd aan de start te verschijnen.

Geheel volgens planning arriveren we om 10:22 in Zaandam maar krijgen we te horen dat ze in Zaandam de door onze geliefde OV-fietsen niet verhuren in het weekend. Super. Zonder bij de pakken neer te gaan zitten  lopen wij de route die we moeten lopen, totdat ik me zorgen begin te maken over de geringe tijd en de daarbij komende tijdsdruk. Ik opper om 10:30 het idee om de overige 2 kilometer ‘warm te lopen’ naar de start en dit had dus zonder mijn vriend Simon niet gekund. Attent zoals hij is wil hij mijn tas wel meenemen en gunt hij mij de kans om de start überhaupt te halen. Iets te enthousiast en in een te hoog tempo haast ik mij richting het voor mij onbekende Vijfhoekpark. Eenmaal aangekomen is er geen teken van ‘hardloopleven’ maar sta ik na een afslag rechts wel oog in oog met twee Schotse Hooglanders die mij schaapachtig staan aan te kijken. Ikzelf begin mij ook sterk af te vragen wat ik in vredesnaam aan het doen ben en de zwart uitgeslagen schoenen, sokken en broek bevestigen dat ik niet de goede afslag heb genomen. Het is 10:50 en ik spring van een modderpoel naar een één millimeter dun ijslaagje om vervolgens weer in het natte gras te landen, dit vervolgt zich even en ik ben kleddernat onder de knieën. Prompt zie ik mensen en ben ik dolblij, ik zet nog even een sprintje in en eenmaal aangekomen blijkt dat vooraf inschrijven niet meer tot de mogelijkheden behoort omdat ik dan simpelweg te laat ben. Wel wordt mij direct verteld dat ik gewoon mee kan lopen en ik mij als vlugge Japie naar het startpunt van de 10K moet  begeven. Ironisch genoeg is het startpunt 200 meter verwijderd van de ingang waar ik het Vijfhoekpark betrad.

In ben inmiddels goed warm en na het startschot vorm ik met 4 andere mannen een kopgroepje. Vooraf bleek al dat ik met een beetje geluk, qua deelnemersveld,  zomaar op het podium kon belanden. Het eerste rondje van 1570 meter zit er op en ik loop samen met twee mannen voorop. Is het mij in ieder geval gelukt om Simon de eerste keer te passeren als nummer 1 (dat leverde een mooie foto op).  Na 2 kilometer kom ik er wel achter dat ik iets te hard ben gestart en even gas terug moet nemen om er voor te zorgen dat ik het niet ontiegelijk zwaar krijg in de overige 8 kilometers. Ik loop vervolgens lekker mijn eigen race en kijk af en toe op mijn klokje, ik zie veel verschillende tijden  terwijl ik volgens mij best constant loop. Qua hartslag zit ik wel goed en daarom besluit ik lekker zo door te lopen. Simon passeer ik meermaals en zijn support in de korte rondjes is erg motiverend, ik ben blij dat hij mee is gereisd! Ondertussen heb ik iemand moeten laten lopen en vanaf  dat moment bezet ik continu de tweede  plaats.

Na 5 kilometer klok ik 21:30 en ben ik aan het rekenen geslagen. Onder mijn schema van 41:40 en best behoorlijk. Ik besluit mij er bij neer te leggen en lekker zo door te lopen omdat het goed voelt. Dit gaat prima, geen bedreiging van de nummer 3 (ik focus me onbewust ook op de achtervolging) en op dit parcours ben ik tevreden. Hoewel het de Vijfhoekparkloop heet en waarschijnlijk vijf hoeken zal hebben loopt het parcours niet in vijf rechte lijnen. Het is een schelpenpad (best hard) met veel glibberig bochtwerk, modder en gladde bruggetjes. Best zwaar dus. Bij de laatste passage van de start/finish kom ik er pas achter dat ik eigenlijk best nog wel op schema lig en de GPS waarschijnlijk niet accuraat is, wat logisch lijkt met de vele korte bochten in het parcours.

Uiteindelijk finish ik als tweede in een tijd van 41:38 en ben ik meer dan tevreden. Het enige dat knaagt is dat er op mijn klokje 9,6 kilometer is gemeten. Ik vraag de winnaar hoe hij dit op zijn klokje heeft maar hij blijkt dit niet te meten en loopt lekker een eind weg. Ik kan het niet laten en vraag het nog even na bij de wedstrijdorganisatie en het parcours blijkt (30 jaar geleden) gemeten te zijn en ieder rondje is 1570 meter. Vandaar dat we ook op een afstand van 580 meter van de finish zijn gestart. Ik besluit me er bij neer te leggen en mijn wiskundige reisgenoot Simon overtuigt mij van het feit dat dit wel kan kloppen op dit parcours. Een gezellige heenreis, rommelige voorbereiding, prima run en heerlijke biertjes in café de Zeepost te Amsterdam zorgen er voor dat we tevreden de reis richting het hoge noorden weer inzetten. Dit was er weer eentje en hij is afgestreept!


Top