Zandenplasloop Nunspeet

Zaterdag 15 november was het weer tijd voor een hardloopwedstrijd. Ditmaal moesten Henk, Simon en ik ons melden in het dorp Nunspeet. Dit dorp ligt volgens Wikipedia tussen de Veluwe en het weidelandschap langs de Randmeren in. Eenmaal aangekomen was het direct zichtbaar dat we in een bosrijke omgeving moesten lopen. Als dat maar goed gaat met de gps. Enfin de eerste meevaller van de dag was dat Henk een genodigd loper bleek te zijn. Zodoende mocht Henk de auto op 100m van de start parkeren en konden de plezierlopers Simon en ik hiervan profiteren. Henk we zijn je dankbaar, in de toekomst kunnen we jou waarschijnlijk niet terugbetalen met gelijke voorzieningen maar dat terzijde.

Om te beginnen werd er door mij en Simon gezocht na de sanitaire voorzieningen. De gebruikelijke dixies waren nergens te bekennen, wat nu?! Gelukkig ontdekte ik nog ruim op tijd een informatiebord waarop de toiletten stonden aangegeven. Na de boodschappen gingen Simon en ik van start met onze warming-up. Na 2.3km vond ik het wel prima, Simon deed er nog 700m bij. En dan begint het wachten totdat we mogen starten. En wat was het koud. 5 minuten voor de start besluiten Simon en ik (Henk staat natuurlijk al lang in het vak) om de lange broek en jas uit te trekken. Geen gejoel van mooie dames die warm worden van onze sportieve lichamen, maar vreemde blikken medelopers waaraan je kan zien dat ze ons voor gek verklaren om in een T-shirt en korte broek te lopen. In het startvak namen we traditiegetrouw plaats achterin het veld.

Biem!! En we mogen gaan. De eerste kilometer zit ik nog vlak achter Simon, vervolgens besluit ik een gat te laten vallen en mijn tempo langzaam op te voeren. Dit ging in principe wel lekker, echter na 2.5km zag ik dat Simon niet ver voor mij lag. Ik dacht, laat ik eens proberen om bij Simon te komen. Ik plaatste vervolgens een fikse versnelling en kwam bij kilometer 4.5 tot op 20 meter van Simon. Toen ik merkte dat ik vervolgens niet dichterbij kon komen heb ik besloten weer mijn eigen tempo te gaan lopen. Dit ging prima tot aan 8km. Daarna was het een strijd tegen de elementen en mijn eigen lichaam. De heuveltjes onderweg en de kou zorgen ervoor dat ik compleet naar de tering was (sorry voor het taalgebruik). Mijn maag kneep zich samen en ik bereidde mij voor op het ergste. Gelukkig bleef alles in mij en zag ik bij kilometer 9 dat een tijd ik op schema lag voor een 43'er. Ik heb de laatste kilometer nog getracht alles te geven, maar meer dan een 43.43 zat er niet in. Geen schande want dit is mijn 2e tijd ooit gelopen.

Natuurlijk speel je achteraf altijd met de gedachte; wat als ik voorin het startvak was gestart? Het antwoord op deze vraag hoop ik binnenkort te geven bij een volgende 10km race. Concluderend ben ik erg tevreden over mijn tijd en ook over deze mooie race. Voor mede Team450-lopers die niet aan de start stonden (waaronder Maarten Thalen) kan ik deze race ten zeerste aanbevelen.

Jan-Willem


Top